جشن هالوین و ناآشنابودن وجدایی  نسل جوان ایرانی از فرهنگ چند هزار ساله

برگزاری جشن های غیر ایرانی توسط نسل جوان ایرانی بیانگر نا آشنایی وغریبه بودن آنها با فرهنگ وتمدن چند هزار ساله کشور می باشد.

تمامی کشورها با ادیان ومذاهب مختلف دارای فرهنگ های مختص خود می باشند که نماد وهویت آنان محسوب می شود.برخی از این فرهنگها در غالب جشن ها و مراسمات مختلف نمود پیدا می کند.

ملتها برای پاسداشت فرهنگ گذشتگان خود با برپایی سالانه جشن و مراسمات مذهبی ،ضمن ادای احترام به تاریخ وتمدن گذشته خود در حفظ وانسجام بین نسلی تلاش واهتمام بی وقفه ای دارند.

کشور عزیز ما ایران هم از این قاعده مستثنی نیست.کشوری پهناور با اقوام وادیان گوناگون و فرهنگهای غنی و تاریخی ،سابقه درخشان خود در دل تاریخ را به رخ جهانیان می کشد.

متاسفانه طی سالهای اخیر به علت کوتاهی مسئولین امر وشکاف بین نسلی، شناخت جوان ایرانی از جشنها و آداب رسوم و تاریخ وتمدنش کاهش یافته است.

هر ساله جشن‌های فرامرزی مانند هالووین در ایران با وجود ممنوعیت رسمی، در جمع‌های خصوصی و فضای مجازی پررنگ‌تر می‌شوند.

جوانان و نوجوانان که مصرف‌کنندگان اصلی فضای مجازی هستند، این جشن‌ها را فرصتی برای تجربه فانتزی و پیوند با فرهنگ جهانی می‌بینند.

کوتاهی مسئولین امر باعث شده تا جوان امروزی نداند جشن تیرگان ویا مهرگان چیست؟آبانگان و امردادگان یعنی چی؟

جوان امروزی با شورو شعف خاص از جشن ولنتاین می گوید در حالیکه اگر با تاریخ گذشته خود آشنایی داشته باشد می دانست قبل از ولنتاین ،2500 سال قبل مردان کشور بزرگ و متمدن ایرانی برای احترام به زنان وهمسران این سرزمین  جشن سپندارمذگان را در 5 روز از اسفند ماه هر سال برگزار می کردند.

در سایه بی توجهی وغفلت مسئولین فرهنگ وتمدن ایرانی کم کم جای خود را در بین نسل جوان ایرانی در خطر از دست دان می بیند و اعیاد فرامرزی جایگزین آن شده است.

جشن های شب یلدا(شب چله)،چهارشنبه سوری ،عید نوروز و سیزده بدر تنها جشن های ماندگار از قبل می باشند که هنوز در این کشور برگزار می شود.

یکی از امتیازات تمدن غنی ایرانی برگزاری جشن ها به صورت قومیتی است.استان مازندران هم از استانهایی می باشد که جشن های مختلفی در طول سال در آن برگزار می گردد.

جشن ومراسماتی مانند مراسم ورف چال(برف چال)، مراسم تِرما سِزدِ شو و  26 عید ماه طبری و…. از جمله این اعیاد باستانی و قدیمی می باشند که متاسفانه در سالهای اخیر این اعیاد مثل سابق  پررونق در میان خانوداه ها برگزار نمی شود.

جا گرفتن اعیاد غیر ایرانی میان نسل جوان کشورمان باید زنگ خطری باشد برای ما تا نگذاریم جشن ها و اعیاد باستانی ایران محو شده ودر سایه فراموشی قرار بگیرند.

استقبال از این آیین‌ها غیر ایرانی نشانه جهانی‌شدن فرهنگ و گسترش امیال جهان‌وطنانه است و لزوماً با فرهنگ ملی در تضاد نیست، اما افراط و نگاه مصرفی می‌تواند به حاشیه‌راندن سنت‌ها و کاهش سرمایه فرهنگی منجر شود.

احیای آیین‌های ملی مانند مهرگان و…. و مدیریت فعال میراث فرهنگی، می‌تواند جایگزین مناسبی برای جشن‌های خارجی باشد و حس تعلق و انسجام فرهنگی ایجاد کند.

در مورد بستن مقبره کوروش همزمان با ۷ آبان می‌توان گفت که ممکن است برای امنیت ایران انگیزه‌هایی وجود داشته باشد. با این حال، محدود کردن چنین مکان‌هایی عملاً گفت‌وگو درباره مولفه‌های هویتی چند لایه ایرانی و نقش آنها در مفصل بندی هویت ایرانیان را محدود می‌کند./عیسی ملکشاهی