امروز چهارشنبه ۲۴ مرداد ۱۳۹۷ و ساعت ۱۵:۴۰ دقیقه می باشد.
  • تاریخ انتشار خبر : سه شنبه ۹ مرداد ۱۳۹۷ | ساعت انتشار : ۱۹:۰۷ | کد خبر : 59516 | نویسنده : عيسي ملكشاهي
  • تعداد نظرات : ۰ نظر
  • مدیران سعی و خطا برای همه فصول/ ملتی با صبر فراوان و رئیس‌جمهوری که کلیدی ندارد!

  • دسته بندی مطلب : یادداشت | تعداد بازدیدها : نفر
  • بسیاری از دولتمردان تکراری و بازنشسته منتصب به دولت، در چهل‌ساله گذشته دستاوردشان همین شرایطی است که الآن شاهد آن هستید.

    ابراهیم یاوری استاد دانشگاه شهید بهشتی در یادداشت پیش رو معتقد است اقتصاد ایران طرحی نو با طراحان جوان و جدید و صاحب سَبک و جسور می‌طلبد که دارای اولویت ملی و استقلال مالی و سیاسی باشند و ذره‌ای در منافع تصمیم‌گیری خودشان و گروه و حزب سیاسی و سازمان ذی‌ربط حاکم بر امور اقتصادی کشور شریک نباشند.

    بیش از پنج سال از تاریخ تصمیم ملتی بزرگ با هزاران امید و آرزو در پای صندوق‌های رأی گذشته است. رأی به دولتی با ادعای کلیدی کارگشا و با شعار تدبیر و آرایی که امید به آینده‌ای روشن داده شد. آن‌ها رأی دادند به امید اینکه این کلید و صاحبانش بتوانند به‌زودی قفل بسیاری از مشکلات اقتصادی و بعضاً اجتماعی‌شان را باز کنند. در طی دولت اول تدبیر و امید اگرچه دستاوردهای کوتاه‌مدت و محدودی درزمینهٔ دیپلماسی خارجی و تعامل با جهان به وجود آمد، لیکن دستاوردهای داخلی ازجمله در کنترل نرخ تورم با تشدید رکود و افزایش رشد اقتصادی با تزریق پول پرقدرت به صنایع غیر کارآمد و بعضاً مافیایی کشور ارزش اضافی چندانی برای بودجه محدود رأی‌دهندگان و اقتصاد ملی فراهم نکرد.

    در دور دوم هم همین صاحبان کلید که جمعی از همان مردان و زنان تکراری و عموماً بازنشسته فکری و عملی و به‌دوراز دستاوردهای جهانی نسل جوان ایرانی هستند، با توجیه‌های متفاوت در مورد ناکامی‌های خود بی‌مهابا وعده‌های بهبود وضعیت رفاه و معیشت و شغل دادند.

    همین تیم، نسبت به دستاوردهای دیپلماتیکشان هم به ملت اطمینان کامل دادند تا بدین‌وسیله توانستند رأی قابل‌توجهی را کسب کنند. ولی متأسفانه صاحبان تدبیر و امید یا همان مردان تکراری و مدیران همیشگی که در سال‌های پیشین ذیل اسامی سازندگی، اصلاحات و مهرورز همین وعده‌ها را به اشکال دیگری داده بودند به‌مانند گذشته همان سیاست‌های اقتصادی را پیشه خود کردند که کشور و مردم عادی سال‌ها تجربه شکست آن‌ها را از نزدیک لمس کرده بودند. به این معنی که در دولت دوم هم همه مدعیان رفاه و بهبود معیشت کاری کردند که ملتِ گرفتار درد و رنج، بیکاری و تحت‌فشار زندگی روزمره برای تأمین حداقل‌های زندگی انسانی خود دچار مشکلات عدیده‌ای گردیدند.

    نگارنده این سطور بر اساس آگاهی ناشی از تجربه و عملکرد دولتمردان تکراری و ملال‌آور، طی شش‌ماهه اول به قدرت رسیدن دولت تدبیر و امید طی سه نامه سرگشاده به رئیس محترم دولت موارد اساسی اقتصاد مریض و فرتوت کشور را متذکر گردیدم که سوابق آن در سایت‌های خبری و روزنامه‌های کثیرالانتشار موجود است.

    طی این نامه‌ها به اصلی‌ترین مسائل مبتلابه اقتصاد ایران ازجمله:

    – الزام و اجبار در هماهنگی تیم اقتصادی دولت،

    – سکوت مردان! و ژنرال‌های اقتصادی! دولت در مورد متغیرهای حساس اقتصادی ازجمله نرخ ارز،

    – اصلاح سیستم تصمیم سازی و برنامه‌ریزی، اشاره نمودم.

    البته به‌طورقطع و یقین مشخص بود که این دولت نیز همانند دولت‌های قبلی نه‌تنها به نظرات کارشناسی وقعی نمی‌گذارد بلکه پا در جای پای دولت‌های قبلی می‌گذارد؛ اما این بار بدون در نظر گرفتن نظرات کارشناسی و تجربه‌های مفید گذشته. متأسفانه این امر به‌صورت بسیار غیرمنطقی‌تری در دولت امید و تدبیر صورت گرفت.

    در طی این نامه‌ها دقیقاً وضعیت امروز کشور را برای رئیس محترم دولت تشریح نمودم و متأسفانه امروز شاهد به وقوع پیوستن همان پیش‌بینی‌ها درنتیجه عملیات اجرایی اعضای فرسوده دولت هستیم.

    امروز ملت شریف ایران و خصوصاً تولیدکنندگان کالا و خدمات در مقابل رکود و نرخ بیکاری بی‌سابقه، کاهش بی‌سابقه و مفتضحانه ارزش پول ملی و به‌تبع آن از بین رفتن دارایی‌های اندک خود، تقویت اقتصاد غیر مولد و رانتی و فساد نهادینه‌شده اعم از دولتی و خصوصی که دولت هیچ حرکت جدی و منطقی برای رفع آن صورت نمی‌دهد و ظهور و استحکام مافیاهای متنوع در بخش‌های مختلف اقتصادی ازجمله ارز، خودرو، پتروشیمی، مؤسسات بانکی، کمر خم نموده و ناظر تحلیل رفتن سرمایه‌های شخصی و ملی خود است.

    جناب آقای رئیس‌جمهور،

    امروز ملت شریف ایران شاهد عینی عدم تحقق بسیاری از قول و قرارها و تعهدات جنابعالی در دو انتخابات گذشته می‌باشند. البته این موضوع برای ملتی که در همه انتخابات باصداقت کامل و با اعتماد به وعده‌های کاندیداها در آن شرکت می‌کنند امری عرفی و به‌صورت عادی درآمده، چراکه تقریباً تمام اسلاف شما در جایگاه این پست از زمان بعد از جنگ تحمیلی که کشور قدرت برنامه‌ریزی پیدا کرد نیز کم‌وبیش مثل شما عمل کردند؛ یعنی به فراموشی سپردن وعده‌های انتخاباتی!

    به نظر نگارنده تنها تفاوتی که برای ملت شریف ایران و اقتصاد فساد زده آن بین دولت‌های مختلف با شکل و ظواهری متفاوت وجود دارد صرفاً میزان و قدرت تخریب آن‌ها در از بین بردن بنیان‌های اقتصاد کشور و نحیف‌تر کردن بودجه خانوار با گسترش باندهای فاسد و رانت‌خوار بوده و بس٫

    امروز معدود مردان اقتصادی دولتِ بسیار غیر کارآمد شما که ازقضا از سر تصادف! تقریباً همگی در دولت‌های گذشته هم حضور بسیار فعال داشته‌اند ملقب به مردانی برای تمام فصول و مردان سعی و خطا شده‌اند. اینان وضعیتی را برای مردم و کشور رقم‌زده‌اند که امروز مردم شریف در اوج ناامیدی قرار دارند.

    جالب‌توجه است که در تمامی بحران‌های موجود، دولت به‌عنوان متهم اصلی توسط متخصصین اقتصادی معرفی می‌گردد ولی آن‌قدر منفعلانه با این بحران‌ها برخورد می‌کند که عملاً نقش پررنگ‌تری نسبت به ضعف و اهمال سایر قوا به خود گرفته است و باور بفرمایید که باور ذهنی مردم کوچه و خیابان هم همین است.

    انتظار از دولت شما حرکت مثبت در جهت منافع ملی و کشور درزمینهٔ های ذیل بود:

    – اصلاح سیستم تصمیم سازی و برنامه‌ریزی در کشور که منطبق با واقعیات اقتصادی ایران است

    – پایبندی در انتخاب متخصصین اقتصادی مستقل و پاک دست اقتصادی

    – هماهنگی لازم و ضروری بین مردان اقتصادی دولت و بل اخص تعیین فردی مناسب برای جایگاه مهم بانک مرکزی

    – ایجاد سیاست راهبردی صحیح و منطقی برای حفظ ارزش پول ملی و حفظ دارایی‌های مردم داخل کشور

    – کنترل تورم بدون دامن زدن به رکود اقتصادی

    – تقویت اقتصاد مولد و ارائه راهکارهای منطقی برای حمایت از اقتصاد داخلی

     اکنون چه باید کرد؟

    در نامه سرگشاده قبلی به آقای رئیس‌جمهور توضیح دادم که اقتصاد ایران طرحی نو با طراحان جوان و جدید و صاحب سَبک و جسور می‌طلبد که دارای اولویت ملی و استقلال مالی و سیاسی باشند و ذره‌ای در منافع تصمیم‌گیری خودشان و گروه و حزب سیاسی و سازمان ذی‌ربط حاکم بر امور اقتصادی کشور شریک نباشند.

    متذکر شدم که بسیاری از دولتمردان تکراری و بازنشسته منتصب جنابعالی در چهل‌ساله گذشته در همه صحنه‌ها حضورداشته‌اند و دستاوردشان همین شرایطی است که الآن شاهد آن هستید.

    یادآوری نمودم که این مدیران فعلی که سرنوشت ملت شریف ایران با وعده‌های انتخاباتی شما به دستشان افتاده به دلیل ناآگاهی و نداشتن دانش و انگیزه لازم تنها برای فرار از مسئولیت‌های تضامنی‌شان، هر از چند گاهی برای مردم شریف قصه‌های کهنه و قدیمی تعریف می‌کنند و درعین‌حال باکمال تأسف هرروز اخباری از خود یا اقوامشان در منافع حاصل از تصمیم‌گیری‌های مهمشان در کوچه و خیابان منتشر می‌شود.

    لیکن دریغ از حرکتی مثبت از جانب شما در جهت:  اصلاح امور، اصلاح کابینه و اصلاح شرایط زندگی آنان.

    آقای رئیس‌جمهور، بفرمایید این ملت شریف تا کی باید نتایج عملکرد غیرقابل‌دفاع این جماعتی که در هر دولتی بعد از جنگ و بعضاً حتی در دوران جنگ هم حضورداشته‌اند را بپردازند!

    آقای روحانی! چگونه است که فردی در مقام برنامه‌ریزی در تقریباً همه دولت‌های بعد و حتی در دروان جنگ حضورداشته و تقریباً تمام نتایج سیاست‌های اقتصادی این دولت‌ها ناشی از نظرات همین فرد است سهل است که همان فرد همچنان در رأس مشاوران اقتصادی شما قرار می‌گیرد؟

     واقعاً نتایج سی سال عملکرد مفتضحانه اقتصادی این جمع برای کنار گذاشتنشان کافی نیست؟ پدران و مادران سالخورده این کشور سالیانی است از خود می‌پرسند کجایند نسل فرزندان غیور و تحصیل‌کرده و دنیادیده‌مان که فرصت خدمتگزاری به کشور خود پیدا نمایند؟

     چگونه است که چشمان گریان این مادران و پدران همواره باید بدرقه جوانان صاحب طرح، آگاه، جسور و متخصصشان باشد که عازم کشورهای بیگانه می‌شوند و تحفه اینکه شماری از همین جوانان در آن کشورها به‌سرعت پیشرفت نموده و به‌راحتی فضا برای رشد آن‌ها فراهم می‌شود ولی باوجود مدیران به‌اصطلاح عالی و باتجربه شما هیچ‌گاه امکان آن رشد و نمو در کشور مادری‌شان پیدا نمی‌کنند؟/بولتن نیوز

    ابر چسب ها :
    نظرات کاربران در مورد "مدیران سعی و خطا برای همه فصول/ ملتی با صبر فراوان و رئیس‌جمهوری که کلیدی ندارد!"